Bir Geyve seferi daha- yeni bir Geyve, yine Geyve! Ve son sefer de olmayacak umuyorum. Evet, bu haftasonu yine benim gavur John Carney ile Geyve’de idik. Amacımız iki farklı çok ip boylu rota tırmanmaktı ama bu sefer sıcak bunu etkin olarak engelledi. Önce Murat Kandi’nin açmış olduğu VI- derecelik boltlu bir rotayı geleneksel deneyerek ısındım- ama o ne güneş, kaya ayakkabıları içinde ayaklar yandı bitti kül oldu valla! Ne o, ısınıyor muyduk? Gerçekten de çok sıcaktı…. Tek seçenek gölgede ısının kaçmasını beklemekti. Normalde ısıdan etkilenmez gözüken Kandi bile gölgeye kaçmıştı, demek kiii, ısı 39 derece civarıydı.

Neyse, öğleden sonraya kadar bağcı Arif Abi’mizin taptaze, bal gibi  incir ve üzümleri ile kayıntı yaptıktan ve gölgede semirdikten  sonra tırmanışa giriştik, zira gölgeler kulenin köşesini istila etmişti. Esas kulenin sağındaki küçük kulenin sağ köşesinde yeni bir geleneksel çok ipli rota açtık, adı da ‘Geyve 600′, 3 ip boyu ve V+, IV derecelerde, toplam 100 metre kadar uzunlukta.

Rota kulenin sağından başlıyor ve  ilk ip boyu V+ derece gibi, sığ ve ara emniyeti eksik  bir kulvar ile başlayarak  setli, bazen çürük bloklu dik yüzeylerden devam ediyor (35 m, V+). İkinci ip boyu bloklar arasından balevari tırmanışla zirve kulesinin tabanındaki sete ulaşıyor (30 m, IV+). Üçüncü ip ise harika bir tırmanış: zirve kulesinin sapasağlam, gri sol sırtını tırmanıyor- kompakt ve sağlam kayada şahane bir etap- Doğan muhtemelen burada  ‘enfes pasaj’ derdi zannederim (25 m, IV+) …. Yorum olarak; çürük yerleri de olan ama genelde zevkli, eğlenceli geleneksel  tırmanış sunan bir rota. Yine ve tabii ki; çürük bloklara azami dikkat…

Gün batımı gelirken rüzgarlı bir havada kulenin zirvesinden ovayı ve ormanları seyrettik, çok romantik- tırmanış denen olayın tümü gibi. Bekle bizi Geyve geri geleceğiz.

A NEW TRAD MULTİ PİTCH ROUTE İN GEYVE….

Yet another hot day in Geyve, and another route. This weekend we were at Geyve again with my friend ‘John The Ripper’ aka John Carney. İt was already scalding hot- like training for Wadi Rum! Anyhow we got into a bolted route that had a crack going up and away, and i led a single pitch   grade VI crack until my feet in rock boots were screaming  because of the searing heat… impossible to hang on in midday shine!

We took our time in the camp site, waiting for the heat to subside, eating meanwhile the fresh figs and grapes from the nearby fields. And then came the afternoon and we went into action. Our target was the right hand  edge of the small tower  (mercifully in shade by this time) and it yielded a new route of three pitches, around 100 metres and of IV, V+ grades UİAA. We named the route ‘Geyve 600′. The first pitch began with a shallow crack- cum- chimney with limited belay possibilities  and continued with a ledge infested steepish face (35 m, V+). The second pitch went over boulders -some of these really detached- and had a small fine crux, which ended in a wide ledge at the bottom of the summit tower (30 m, IV+). The third and final pitch took to the solid grey, exposed  left edge of the summit headwall tower, with good protection for sure (25 m, IV+). Overall, a fine route, not too hard, with good protection. Again, one needs to watch out for loose big blocks- as in any alpine outing.

Bu hafta (22 ağustos 2010) bir sefer daha sevilen mekan Geyve’de, bu sefer günübirlik tırmanışa gittik. Tabii ki takoz kayaya yerleşti. Hava neyse ki geçen haftalardaki kadar sıcak  hiç değildi ve ardarda iki yeni uzun geleneksel rota açmak şansımız oldu. Bu sefer partnerim, Londra’nın sisli sokaklarından gelen ‘Karındeşen John’ yani John Carney idi. ‘On Belay, man!

1- Kamp yerinin üzerindeki  sektörde yeni geleneksel rota ‘Ucuz ve Neşeli’,  iki ip boylu, toplam 65 m, ilk ip IV+, 40 m, ikinci ip IV+, 25 m. Önce bir slab ile başlayan ve ardından doğal hattı ve bazen çatlakları izleyen rota pek zor değil, neşeli sayılır ama ara emniyet çok iyi değil, aralıklı ve bulması zor ve çürüklük de var- ilk ipin sonundaki istasyonda, soldaki dev blok çok fena.. Yine de, enteresan bir rota oldu. 

2- Orta Kule’de yeni geleneksel rota ‘Orman Kanunu’, iki ip boylu, toplam 105 m, ilk ip  IV, 67 m, ikinci ip V+ (veya birkaç hamlede VI- diyebiliriz). Orta Kulenin en kolay rotası oldu bence, beklediğimizden daha kolay oldu ama her rota zor olacak diye bir kanun yok ya! Orta kulenin büyük kulvarının içini kaplamış ormanvari bitki örtüsünden, topraklı ve emniyeti güven vermeyen etaplardan başlayıp, uzuuun bir ip boyu ile (istasyon yerleri iyi olmadığı için bu ip boyunu  uzun tutmam gerekti ve rota üç yerine iki ip boyu oldu, kısaca: giderseniz 70 metrelik ip kullanın derim) sırtta, soldaki geniş sete, oradan da  çatlaklı yüzeyde zevkli ve boşluklu, ara emniyeti güzel bir etapla zirveye çıkan bir hat. Çürüklük, özellikle ilk ip boyunda  biraz var, Borneovari bitki örtüsü ile boğuşmak mücadeleli oldu! Ama işte, geleneksel tırmanış; daha ne isterdim, süper!

Günün özlü sözü: Geleneksel tırmanış herşeyin üzerinde…..!

 TWO NEW TRAD  CLİMBİNG ROUTES ROUTES İN GEYVE

This week i was in Geyve for a day and with my partner from foggy England ‘John The Ripper’ John Carney we climbed two multi pitch trad routes. The routes were unexpectedly easier than we assumed but it was  great fun! There is no law that states ‘all the routes should be hard and difficult’..

1- ‘Ucuz ve Neşeli’ (translated as ‘cheap & cheerful’!) This is a  two pitch, 65 m route, first pitch being  IV+, 40 m, second pitch IV+, 25 m. The route begins on a slab and follows a natural line sometimes through cracks and blank slabs. Again, the bane of trad climbing, loose blocks- and a really huge one at that, was ready for us at the first belay on a ledge…. Overall, a short warm up climb, moderate grade. 

2- ‘Orman Kanunu’ (translated as ‘Law of the Jungle’). This is a two pitch, 105 m route, the first pitch being IV, 67 m, and second pitch V+ (with a few moves of maybe VI-?), 35 m. The route follows a gully system in which climbing  that  may imaginably be found in tropical Borneo follows; unsecure runners, loose blocks, vegetation and soiled holds.. The belay is on a big ledge and what follows is an exposed face with many cracks and secure, abundant placements. Probably the easiest trad route on this tower- there being two other routes only up to date- these being harder!  Actually the route should have been a three pitch climb but there were scarce belays in the rock gully so i had to extend the first pitch to 67 metres (it is maybe good to go there with a 70 m rope). Again, a moderate but mostly enjoyable climb.

TRAD CLİMBİNG REİGNS!

Ballıkayalar: çaresiz İstanbullu tırmanıcının kaçış yeri.. Hele ki hafta sonu yerine hafta içi gidersen güzel bir doğa parçası imajını başarıyla verebiliyor- sessizlik ve sakinlik açısından yani! Biz de ağustosun bu ilk haftasında Antalya’lı tırmanış arkadaşım Burak Serter ve eşi Derya ile beraber yine Ballı’daydık. Ballı’da geçen çoğu antrenman günü boltlu spor rota tırmanınca  son derece anonim olabiliyorken, takozlu/ geleneksel tırmanış yaptığımız bu gün çok daha ilginç oldu. Bazı  boltlu rotaları geleneksel çıktık ve bir de kıyıda köşede kalmış  bir baca hattını takozla tırmandık. Aslında geleneksel tırmanış bekleyen çok hat var diyebiliriz. Maksat değişiklik olsun.. 

Öncelikle ısınmak için Perküsyon rotasının karşısındaki ‘Döbüsko’ rotasını geleneksel çıktık - bu nasıl bir isimse? ( V+ veya VI-, 24 m) ve ardından Gizli Bahçe denen sektöre gittik. Burada Efes Pilsen  boltlu rotasının sağında yeralan belirgin, çürük gözüken baca hattını iki farklı giriş  varyantla tırmandık: Sol varyant ‘Wenga’, VI- veya V+, 27 m, ve sağ varyant ‘Runout Abi’ VI-, 27 m. Rota oldukça güzel ve ara emniyet var ama baca içindeki gevşek, adeta wenga oyunundaki gibi birini çekince hepsi gelirmiş gibi duran  koca bloklar biraz tedirgin edici! Yine de, geleneksel yeni bir rota işte ve amacı gerçekleştiriyor- tırmanış! Rotanın giriş  etabı, kabaca Efes Pilsen boltlu rotasının girişini izliyor. Civarda daha da başka olasılıklar da var, ama biraz temizlik ve hayal gücü gerektiriyorlar:-)…..

SOME CLİMBİNG İN BALLİ CANYON AND A NEW SHORT TRAD ROUTE

Well, the Ballikayalar Canyon in Gebze is a popular escapade for the İstanbul climber and can even give an impression of a clean, untouched piece of nature, provided it is NOT a weekend! Otherwise it is circus where the climbers are poor animals to be harassed by wild picnickers, and there would be so many climbers on the crags that it is quite reminiscent of Alps- Walker Spur in a good weekend!!!

Anyhow, this hot week of august gave us a cool  climbing day in the shade, and instead of anonymous, unimpressive sport climbing on bolts we suffered on some trad routes- anything that comes along with the term. İt was quite nice  climbing really. First of all, we led a normally bolted route called Dobusko traditional style (weird name, v+ or VI-, 24 m) to warm up and then trekked on a narrow, subsiding path inside the dense shrubs to a faraway location called ‘Gizli Bahçe’. There, to the right of a bolted route called Efes Pilsen, lies an untrodden chimney- crack line,  for us, too obvious not to be climbed up to date, but that was the truth.  A first ascent with all the gardening, grooming, cleaning, stone dislodging and praying for an effective runner ensued. With my partner Burak Serter, we climbed the route in two different variations: Left variant ‘Wenga’ VI- or V+, 27 m, and right variant, ‘Runout Abi’  VI-, 27 m. Still there are immense blocks lying untouched inside the upper chimney and utter care is required to not to touch these, which undoubtedly is hard.

Thus, there are more opportunities waiting for the enthusiastic chock- wielding climber, even here in this exhausted, dirty, small canyon.. We should be back soon!

Tibet’te bulunan ve 8012 metrelik yüksekliği ile Dünyanın en yüksek 14. dağı olan Shishapangma Dağı’na tırmanmak üzere 4 eylül’de yola çıkacağım.

37 gün sürecek tırmanış, zirveye ulaştığım takdirde dağın ilk Türk tırmanışı olacak. Burada önemli bir açıklama gerekiyor: Uğur Uluocak daha önce Shishapangma Dağı’nın alt zirvesine (8008 m, kuzeydoğu zirvesi) çıkmıştı. Ancak dağın biraz daha yüksek ve 3 saat ötedeki esas zirvesi (8012 m, bazı kaynaklara göre 8046 m, güney zirvesi, ana zirve) halen ilk Türk tırmanışını bekliyor. Esas zirveye gidişte teknik zorluklar ve çok keskin bir buz traversi gerekiyor, ve bu zaman harcatıcı etap derin kar varsa çok riskli olabiliyor. Bu nedenle çok insan bu dağda esas zirveye gitmiyor. Koşullar uygunsa ana zirveye ulaşmayı planlıyorum. Çin’e bağlı otonom Tibet bölgesinde yapılacak tırmanış için Katmandu’dan  yola çıkacağım  ve Kodari sınır kapısından (1000 m) Tibet’e geçerek Zangmu (1500 m), Nyalam (3700 m) ve Lalung-La geçidi (5200 m) ile Shishapangma Çin ana Kampı’na varacağım (4900 m). Tırmanış, 26 km ve iki gün  ötedeki İleri ana kamptan başlayacak  (5800 m.). Sadece ana kamp hizmetini paylaştığım bir grup dağcı ile organizasyona katılıyorum. Shishapangma Dağında  zirveye ulaştığım takdirde, 14×8000 projesini tamamlamak için  sadece 8 zirvem kalmış olacak. Hatırlatma olarak, bugüne kadar 6 defa 8000 metrelik dağların zirvesine tırmandım: Everest 8850 m (iki kere), Lhotse 8516 m, Cho Oyu 8205 m, Makalu 8463 m, Dhaulagiri 8167 m…. Shishapangma, bu yıl için 2. 8000 metrelik zirvem olacak. Bilindiği gibi 14×8000 projesi yeryüzünde 8000 metre üzerine uzanan 14 adet dağın tümüne tırmanış projesi ve dünyada bunu başaran bugüne dek sadece 22 kişi oldu. Proje ‘dağcılığın olimpiyatı’ olarak da tanımlanıyor. Üyesi ve başkan yardımcısı olduğu Zirve Dağcılık Klübü’nün maddi  ve manevi desteği ile gerçekleşecek olan Shishapangma tırmanışında  oksijen desteği kullanmayacağım ve dağın Kuzey yüzü- Kuzey sırtı rotasından tırmanacağım. Bir kar ve buz tırmanışı olan Shishapangma’da 5800 metredeki ana kamptan ötede 2 yüksek kamp kuracağım.Yeryüzündeki ondördüncü yani ‘en alçak’ 8000 metrelik dağ olan Shishapangma, aynı zamanda tamamı Çin topraklarında olan tek 8000 metrelik dağ olarak biliniyor ve Tibet  dilinde ‘otlu düzlükten yükselen  büyük beyaz dağ’ anlamına geliyor. Günümüze dek 285 kişinin zirvesine  tırmandığı Shishapangma’da  toplam 24 dağcı yaşamını yitirmiş bulunuyor. Dağın ilk çıkışı mayıs 1964 tarihinde kalabalık bir Çin Halk Cumhuriyeti dağcı ekibi tarafından yapılmıştı. Dağın değişik bir özelliği de, ana kamptan zirveye 38 km mesafe ile çok geniş ve büyük bir dağ olması..  Bu tırmanışta CNN TURK basın sponsoru, THE NORTH FACE, SOLGAR, SUUNTO ve PETZL  ürün sponsoru, GLOBALSTAR AVRASYA  iletişim sponsoru, SCALA MİCE ve İŞDESTEK ise hizmet sponsoru  olarak yine yanımdalar.SPOT kişi takip cihazı ile internet üzerinden nerede olacağım takip edilebilecek; Globalstar Avrasya web sayfasından ‘Tunç Nerede?’ adlı başlık altından Google Map üzerinde nereye gidiyor olduğumu izleyebileceksiniz. Ayrıca http://www.everestnews.com/  web sayfası, Facebook Tunç Fındık sayfası ve  CNN TÜRK’ten de tırmanışla ilgili  güncel haberleri  izleyebiliyorsunuz. 

SHİSHAPANGMA (8012 m) CLİMB SOON TO BEGİN!

By the beginning of september i will travel to Tibet to climb 8012 m high Shishapangma, the 14th highest peak on the planet. The climb will last 37 days and the route will be the  classical north face of the mountain, and it will be the second 8000 m peak  for me for this year.

 Zirve Dagcilik Klubu is the sponsor for this climb and as usual, THE NORTH FACE, SOLGAR, CNN TURK, GLOBALSTAR AVRASYA, SCALA MİCE  and İSDESTEK are among the sponsors, too. The climb will be followed from the web site http://www.everestnews.com/  and also the CNN TURK link on this page will be updated. SPOT personel  beacon will be used to highlight my actual place on the google maps, and this also can be seen on the web page of GLOBALSTAR AVRASYA on a seperate link.

Bu hafta Aladağlar’daydım (ne sürpriz ama!) ve dostum Uğur E. Alkan (yani Alkanzar) ile beraber Mangırcı Dağı’nın kuzey duvarında yeni bir rota çıktık. Aslında rota yeni olmayadabilir çünkü bu yüzde birbirini kesen o kadar çok rota var ki, kim neyi çıkmışın  hesabını doğru yapmak gerek! Duvarın otlu sete çıkan bu cenahında 1992 Rus (Alex- Luba) rotası, 1994 Palut /Kürüz rotası, oldukça sağda geçen senelerde Çağlar Bıldırcın ve Süleyman Vardal tarafından çıkılan ‘Hasat Zamanı’ rotası.. Ama  mühim olan ne? Spor dostluk kardeşlik yani güzel tırmanış! Değil mi yani? ‘Yes’ derseniz okumaya devam ey ahali…

Rotamız 7 ip boyu ve 400 metre kadar yükseklikte, genelde IV+, V, kilit ip boyunda VII- derece zorlukta, tutarlı bir hat izleyen ve adını ‘Mangırcı Classic’ koyduğumuz bir rota. Niye Mangırcı klasiği?  Çünkü tipik bir Mangırcı kuzey duvarı tırmanışı olarak, giriş ip boyları çürük ve kolay, çıkış ip boyları zor ve sağlam da ondan!

Dostum Uğur ile daha uzak bir tırmanış yerine, hesapta kolay  ulaşılacak bu dağı seçtik. Tüm Türkiye 40 C sıcakta kavruluyordu ve bizde nasibimizi alıyorduk.. 2 saatlik terletici bir patika ve çarşak tırmanışı bizi kuzey duvarının (o an güneşte yanıp kavrulan) tabanına ulaştırdı. Ve ilk ip! Dev mağaranın  sağ kıyısındaki kulvar- baca- çatlak sistemlerini izleyerek çıkmaya başladık. Kolay olabilecek dik  bacamsı çatlak etaplarında düşmeye hazır duran dev kaya bloklarına değmemek için ‘gutter ballet’ hesabı kıvrandık ve dereceler kaçınılmaz olarak arttı! Çürüklük tadımızı zaman zaman  bayağı kaçırdı ama IV, V derece zorlukla ilk üç ip boyunda duvarı yatay bölen dev otlu sete vardık ve ipi toplayıp 100 metre kadar basit tırmanışla yeniden duvara birleştik. Güzel, adeta betondan dökülmüş bir baca ve devamındaki kısa, boşluklu travers bizi duvarın üst kısmındaki sarı kulenin üstünde uzanan bariz gri dihedrala ulaştırdı: kilit etap! Uğur VII- dediğimiz bu kızıl- sarı renkli süper sağlam dik dihedral- çatlak sistemini lider gitti. Boşluklu ve zor! Ve son bir güzel, betonvari slab’ı tırmanıp bizi güneşten ayıran sırta çıktık. Rota toplam 5 saat sürmüştü. İşte popüler Mangırcı kuzey duvarında bir başka rotanın daha hikayesi…

Mangırcı kuzey duvarı ile ilgili daha çok bilgi için: www.tirmanis.org  

A NEW ROUTE ON MANGİRCİ NORTH WALL, ALADAĞLAR

This week i was back at Aladag (what a surprise) and with my partner Uğur E. Alkan we climbed a new route on the ever popular north wall of Mangirci Peak (2900 m), which we called ‘Mangirci Classic’, due to rotten but easier entry pitches and harder but very solid exit pitches. Rightly so. İn this bastion of  the  wide and high rock face, there exists  some routes: 1992 Russian route (Alex/ Luba), 1994 Turkish Route (Palut/ Kuruz), the recent ‘Hasat Zamani’ (Bildircin/ Vardal) and our route. To be precise, the route may not be brand new but it is certainly a coherent line, 7 pitches long with 400 m. height from the bottom and a general difficulty of IV, V with a crux of VII- grade UİAA.

Well, it was a day from hell due to the blazing sun, with temperatures reaching 40 C allover Turkey.  Anyhow we reached the bottom of our route by a huge cavern at left hand side, and begin climbing a ridge feature by some gully- crack systems. The broken, rotten nature of the rock sometimes gave us the creeps and the grades gradually got harder due to our excessive attempts to avoid touching some huge blocks inside the chimneys and on the face.. But within 3 pitches of  moderate climbing, some of it on an outstanding grey solid dihedral, we reached the huge grassy ledge dividing the wall horizontally.

Time to coil the rope- we walked 100 m. up easy rocks to the beginning of the upper headwall.  A concrete hard, beautiful chimney and a small, exposed right traverse brought us to the crux pitch: a skyline dihedral and a vertical crack bisecting the wall.. Ugur led the pitch finely, and we graded it VII-.. On red- yellow rock, the best climbing ever! Then, a concrete solid  slab led to the ridge and the finish of the route. The route took us 5 hours- another route on the wall.

Eveeeet. İstanbul’da geçen bir haftanın sonunda Ballıkayalar’da tırmanış yetmeyince, bu hafta sonu (31 temmuz- 1 ağustos 2010) kendimizi Geyve’ye attık. Sıcak olsa da tırmanırız derken- o nasıl sıcak ve nem, 40 derece mi ne? Güneşte tırmanmak olası değildi tabii ki.  Ama bu sayede gölgede olan  ve daha önceden tırmanış yapılmamış yeni bir sektöre gitmemiz mümkün oldu. ‘Aşağı Masif’ veya ‘Bağ Sektör’ adını verdiğimiz bu kayalıkta yeni bir  geleneksel rota tırmandık. ‘Check It Out’ ismini verdiğimiz 2 ip boyu rotanın zorluğu V+ ve tahminimizden  sağlam kayası vardı, çatlak tırmanışı şeklinde gelişen rotada bol ve sağlam ara emniyet yeri mevcuttu (toplam 75 m, ilk ip 50 m /V+, ikinci ip 25 m / V+) Rotayı üç kişi tırmandık: Burak Serter, Aykut Türem, Tunç Fındık. Rotanın tabanına varmak için aşmak zorunda olduğumuz cangıl canımızı çıkarttı ama gerek yokmuş meğer, dönüşü çok daha rahat yaptık. Tırmandığımız rotayı yürüyerek arkadan inme şansımız vardı ama iki ayrı ip boyunda (bıraktığımız sikkelerden) ip inişi ile yaptık.

Ertesi sabah dersini almış kuklalar şeklinde, Aykut ile beraber  saat 6′da güneşten önce, bu sefer ana masif orta kulenin  kayalarındaydık. Yeni ve 3 ip boyluk bir geleneksel rota tırmandık. ‘Karıncayiyen’ adını verdiğimiz rota toplam 100 m ve VI derece zorlukta. Birçok çürük etapları olan ve çoğunu temizlediğimiz bu dik çatlak rotasının ilk ip boyu 35 m ve VI A0, ikinci ip boyu 35 m ve VI, üçüncü ip boyu 30 m ve III+. Feci bir nem içinde, sırılsıklam tırmandığımız rotada çok miktarda karınca vardı ve bizi mahvettiler. Ufacık setlerde, saçmasapan pozisyonlarda durup içime giren onlarca karıncayla mücadele etmem gerekiyordu! 1. ipte rotanın kiliti olan, basamağı zayıf masif gri çatlakta iki hamle yapay yapmam gerekti (A0). Çürük bloklar nedeniyle bazen huzursuz olduğumuz ve bir dağ çatlağı yapısında olan tırmanış oldukça dik ve güzel! Kulenin zirvesine çıktık, adeta bir dağ gibi manzaralı ve hoştu. İnişi arkadan, masifin sağındaki ağaçlı kulvara basit tırmanışla inerek, yürüyerek yaptık. Tırmanış toplam 3 saat  kadar sürdü, bunun da bir kısmı ot ve taş temizliği  ve karıncalarla savaş olmak üzere tabii.

Saat 10′da gün sıcaktan dolayı bitmişti bile ve kampın koca çam ağaçlarının gölgesinde çay kahve içmek en güzel hareket oldu. İşte Geyve’de kısa iki günün karı- iki yeni rota..  Bunun dışında ‘Yıldız Et Lokantası’ nın leziz yiyecekleri haftasonumuza renk kattı..

TWO NEW TRAD MULTİ PİTCH ROUTES İN GEYVE

Ballikayalar was not enough to satisfy my  thirst for climbing during  my stay in İstanbul so we had to escape to Geyve for the weekend. We falsely thought we could climb in the 40 degree C hot weather and %75 moisture- but that was not really possible, under the sun you would  certainly fry!  This  phenomenon led to our looking out &  finding a new sector to climb in Geyve. As a result we climbed 2 new trad multi pitch routes in this ‘HOT’  weekend. First route we climbed was a nice, regular and moderate crack with many  good placements and belays. We rappelled off the same route, from the pegs we left in-situ.

1- ‘Check İt Out’  2 pitches, 75 m, V+ / V+, Tunç Fındık, Burak Serter, Aykut Türem

2- ‘ Karıncayiyen’ 3 pitches, 100 m, VI A0 / VI / III+, Tunç Fındık, Aykut Türem

Well, for the second route we had our lesson well taken- we were climbing on rock at 6 in the morning, before the sun came.. Nevertheless, it was akin to climbing in tropical Borneo and we were throughly wet with moisture very soon. The route was  again a crack route, much like an alpine crack, and with a similar rotten block danger, as it comes! Swarms of ants on the route were very keen on invading us- and soon we were fighting the ants as well as trying to climb. But it was good climbing- with a hard crux that i had to resort to aid climbing for two moves…

The climb took us almost 3 hours, most of that being cleaning rotten rocks and vegetation from the cracks and fighting the ants that got into our clothing!

After summiting the tower, we came down the backside of the cliff,  involving easy scrambling and walking down the  gully on the right side of the main massif. The day was over by 10.oo, too hot to climb again- sitting in our camp with nice shade under the big pine trees was preferable!

(Fotoğraflar için dostum John Carney’e teşekkürler!)

Geçen hafta yine sevdiğim mekan Niğde- Aladağlar’a gittim, bu sefer İngiliz tırmanıcı dostum John Carney ile beraber. İş değişikliği nedeniyle uzunca bir tatili var John’un, duvar çıkalım dedik dağda. Akşampınarı’nın yakıcı sıcak ortamında yeni bir rota çıktık, üstelik bu dağın benim için özel bir anlamı da var:  2003 yılında Demirkazık kuzey duvarında tırmanırken kaybettiğim sevgili arkadaşım Kürşat Avcı’nın adını bu dağa vermeye karar verdik. Dağ, Emli  vadisinde ormanın bitiminde Kocadölek- Akşampınarı’na varmadan sağdaki (güneydeki) duvarlı zirve ve bu dağın kuzey duvarının ilk tırmanışını gerçekleştirmiş olduk. Rotamızın adı ‘Çılgın Çobanlar’ (çılgın olan biz miyiz çobanlar mı bilemiyorum doğrusu!!) ve 350 metre kadar, 8  ip boyluk, IV- VI derece  kaya tırmanış zorluğu var.

13 temmuz günü, Kocadölek’te çoban köpekleri ve her nevi yaratık tarafından taciz edildiğimiz hafif uykulu bir geceden sonra  tembelce gerinerek rotaya girdik. Rota sonu yağışlı gelecek bir gün için biraz uzundu doğrusu. Bu geniş kuzey duvarının  solunda bir hat kestik gözümüze ve ısınma sayılacak su oluklu, Dedegölvari bir slab’ı  tırmanıp duvara girdik. Bariz sarı üçgen bir tavanın sağındaki dik / negatif baca kilit etap oldu (VI), akrobatik hamleler gerektirdi ve hatta bacanın sonundaki ara emniyeti eksik su oluğu spor tırmanışa bağlattı! Gerisi ortalama zorlukta, geneli sağlam gri ve dik  kayada devam eden rotada çatlak, slab, rampa, her tür olay vardı ve zevkli bir tırmanıştı. Yine de, rota bulma zorluğu  mevcuttu (zira aşağıdan duvarın sadece bir kısmı gözüküyordu, o da tam değil) ve rota umduğumuzdan uzun çıktı. Kuleler arasından ve sırtından  eğlenceli tırmanış- sonunda gri ve yağmur atacak gibi bir havada kolay zirve sırtlarına ulaştık ve gıpgri bir havada (yıldırım korkusu mu?) dağın geniş, kırıklı zirvesine çıktık. Şansımıza hava biraz olsun  açtı ve biz de arkada, güneydeki geniş çarşak kulvarından Direktaş boğazına koşturduk. Tırmanış  toplamda 7 saat almıştı. Yorum olarak, sağlam kayada güzel bir çok ipli rota oldu. Dostum Kürşat’ın adını hak eden,  teknik bir dağ ve onun kuzey duvarında ilk rota.

Kocadölek’teki  çobanların, Sulağan Keler’e gitmek için  Akşampınarından hortumu çekip suyu bitirmeleri ile, biz de köy istikametinde zorunlu bir dönüşe geçtik. Kötü ve ağır yağışlı devam eden havanın da zorlaması ile, haftanın kalanını Recep’in pansiyondan Kazıklı Ali Kanyonu’nda günü birlik geleneksel çatlak rotalarına giderek geçirmek farz oldu. Eller kollar kedi ile boğuşmuşçasına çizilip berelenerek ‘alpin manikür’ yapmacasına!

FIRST ASCENT on PEAK KURSAT AVCİ NORTH WALL- ALADAGLAR

Last week me and my British climbing partner  John Carney were in our beautiful  Aladag once more, to climb a new multi-pitch route. We climbed a special north face on a 2550 m. high peak on Emli Valley; as well as being a first ascent, we named the peak for my deceased climbing partner Kursat Avci, whom was lost while climbing the north wall of Demirkazik, highest peak in the region..

We have named  the route ‘Cilgin Cobanlar’ (roughly translated as ‘Crazy Shepherds’). İt is 350 m. high and  8 pitches long, the  crux pitch being VI grade UİAA. The rock is generally sound and routefinding is not so straightforward- but climbing is most enjoyable.

Crack climbing in the well-known Kazikli Ali Canyon was the order of the rest of the week as weather was not so stable. Destroyed hands, elbows and scarred skin with ‘alpine manicure’! Gardening on  the routes to the highest standards, killing green weeds and  moss with a nut key! Will this friend placement on that crumbly pocket hold?  Next time, another multi- pitch route awaits us……..

(Fotoğraflar için dostum Aykut Türem’e teşekkürler!)

4 temmuz 2010 tarihinde İstanbul’dan arkadaşım ‘Marmolada Fatihi’miz  Aykut Türem’in gelmesi ile Aladağlar’ın güneyine, Emli Vadisi’ne girdik. Aykut ile yapacağımız gezi görece kısa olacaktı- adeta bir ‘blitzkrieg’– hızla tırman ve eve dön! Bu seferki hedefimiz,  2006 yılında İtalyan tırmanıcılar Mauro Florit ve Marco Sterni tarafından Güvercinlik Kulesi orta zirvenin batı duvarında açılmış olan ‘Italıan Classıc’  (600 m, VI+) adlı, istasyonları bir bolt ve bir sikkeden oluşan  geleneksel rotayı tırmanmaktı. Kocadölek kamp alanında çobanın Akşampınarı’ndan indirdiği suyu bulmak güzeldi ama  arkadaşlarımızla karşılaşıp sohbet etmek daha da hoş oldu.

Sabahın köründe daha hava  karanlıkken kalkıp dağın dibine 1.5 saat yürüdük, zaten dağcılığın bu kısmı asla hoş olmamıştır, uyanık mısın uykuda mısın belli değil, alacakaranlıkta çarşakta debelen..  Loş ışıkta duvarın tabanına süzüldük ve saat 6′da rotaya giriverdik. Kaya genelde sağlam ve tırmanışlar istisnasız boşluklu, dik olmakla beraber kilit etaplardan biri olan VI- derecelik etapta konglomera gibi bir kaya yapısı vardı ve gayet çürük ve güvenilmezdi. Aykut bu emniyeti kıt etabı lider gitti ve süper şekilde, oturmadan ve düşmeden bitirdi. Marmolada’yı bu adam çıkmasın da kim çıksın? Bu etap gereğinden zor ve çürüktü,  VI- mi? Daha çok VII gibi desek!! Rotayı açan İtalyanların  verdiği dereceler  gerçek zorlukla asla çakışmıyordu, her ip boyu bariz daha zor oldu, tarzları böyle olsa gerek deyip geçemiyorum çünkü tanımlı rotada derece yanlışlığı profesyonel tırmanıcılar için affedilmez bir hata, hele de böyle emniyetsiz tırmanışlarda cana mal olabilecek kadar büyük bir yanlış..  

7 ve 8. ip boylarındaki vertikal bacalarda tırmanış muhteşemdi ve oldukça zordu.  Böyle böyle 8 ip boyu tırmandıktan sonra doğal hattı izleyen bir bacayı takip ederek maalesef rota dışına çıktık- zira rotanın nereye gittiğini belirten hiçbir iz bulamadık ve çok çürük etaplara gelince  inmeye karar verdik. İstasyonlardaki 8 mm.’lik tek mağaracı boltlarından (biraz da tırsarak), süper boşluklu ve tamamen boşlukta ip inişleri… 

İnişle beraber toplam 10 saat süren tırmanışımızı gün batarken Güvercinlik Boğazı tabanındaki  harika slab’larda boulder yaparak bitirdik. Maceralı ve sert bir tırmanıştı- dağda,  kayada ve tırmanarak geçen her an gibi çok güzeldi..

‘ITALIAN CLASSIC’, A MULTI-PITCH TRAD IN THE ALADAG

This is a  trad route on the jagged, 3183 m. high Guvercinlik Towers in southern Aladag- Emli Valley, put up by a strong İtalian  team of   Mauro Florit and Marco Sterni in 2006, and it is graded VI+ UİAA with a height of 600 m. As usual, the rock is  vertical limestone with some good and bad rock, and the belays are mostly one small bolt and a peg combined (which really is NOT the case). Me and my climbing partner Aykut Turem  entered the route 5th of july. After trekking to the bottom of the wall in 1.5 hours in darkness, on some horrific scree slopes, we climbed 8 pitches until we lost the route  due to following the natural weakness line and entered some hopelessly rotten, broken vertical terrain. Worse, we had the feeling the grades were quite sandbagged, ie. harder than it was said in the topo. İ felt that this was quite irresponsible on the behalf of  the route makers- grading a route much easier than it really is, because climbers who would try the route on the limit of their obligatory grade would be in grave danger! Anyhow- the first crux was a broken overhanging chimney of conglomerate on the 5th pitch, followed by some hard chimneys. Overall, a strange and strenous route and i would not recommend it.

Some rappels in complete void followed our meeting with the horizontal once more. İn any case, a bad climb on mountain is better than a good day on city and we were completely happy for a nice day of climbing…

Evet, yine Aladağlar! Özlenen mekanda en güzel zamanda, haziran sonunda, güzel dostlarla yeni tırmanışlar.. daha ne isterdim, hiçbirşey. Tadı damakta kalan ve bir tabak daha yenmesi arzu edilen lezzetli bir yemek gibi, bu tırmanışlar da damak tadı bırakıyor. Dağın yanısıra köyün de en güzel zamanı- Ecemiş çayının kıyısındaki Demirkazık ve Çukurbağ’da her yer yemyeşil ve ağaçlar vişne- kiraz dolu.

Adanalı dostum Sülo (Süleyman Vardal) ile, tanıdık Cımbar Kanyonu içinden geçerek Tekepınarı’na çıkarken, ilk amacımız oradaki bir alpin spor rotayı tırmanmaktı: İtalyan Maurizio Oviglia ve yerel tırmanıcı arkadaşımız Recep İnce tarafından 2007 yılında açılan ‘Asla Durma’ (190 m, VI+ maksimum, 5 ip boyu). 2430 metredeki Tekepınarı kampına çıktığımız gün, biraz kahve ile kalp- damar sistemini güçlendirdikten sonra (!) rotaya girdik. Rota,  Tekepınarı’ndan 300 metre kadar aşağıda, Cımbar kanyonunun uzun kolunda güzel bir slab etabı ile başlıyor ve Dedegölvari su oluklu sağlam dik yüzeylerden devam ederek, Teke Tepe’nin doğu sırtında sona eriyordu. Daha zor rotalar için tam bir ısınma tırmanışı.. Hoşuma gitti, iyi bir alpin spor rota örneği: çatlak ve emniyet olanağı olan yerlerde takoz kullanıyor, dik ve emniyet imkanı olmayan etaplarda ve istasyonlarda  aralıklı bolt var. Böylece 30 haziran gününün ekmeğini yemiş oluyorduk!

Ertesi gün, yani 1 temmuz günü Teke Tepe olarak andığımız dağın kuzeydoğu yüzünde sağlam kayada doğal hattı izleyen  yeni bir  geleneksel rota tırmandık: ‘Alpin Teke’ (250 m., IV, VI- derece, 6 ip boyu). Önceleri setten sete tırmanan rota, sağlam ve kısa bir göbek içeren bir rampa ile tepedeki dik bacalara sarıyor ve zirve sırtına çıkıyor.  Tekepınarı’nın bu kısmı kayanın kalitesi açısından çok iyi, tırmanışa ve emniyet almaya elverişli etaplar sağlıyor. 

Betona dönen bacaklarla köye geri inmek zamanı böylece gelmişti. Ama eğlence daha bitmemişti tabii ki…….

NEW ROUTE on TEKEPINARI-CIMBAR CANYON, THE ALADAGLAR

July is a perfect time to be in the Taurus Range, green-clad villages and trees weighted down by cherries.. and excellent limestone  to climb! In this setting, me and my climbing partner Suleyman Vardal trekked up to Tekepinari pasture in Cimbar Canyon, 2440 m. high. First day we ascended a multi- pitch alpine sports route ‘Asla Durma’ (belays and blank, steep sections bolted, cracks to climb trad style). This route was opened by the local climber Recep İnce and italian Maurizio Oviglia, is 190 m. high, VI+ UİAA max and 5 pitches long. Good rock- steep slabs, a very good warm up climb..

The next day we made the  the first ascent of the northeast face of Teke Tepe, following a natural line of weakness on cracks bisecting this  250 m. face: ‘ Alpin Teke’. A miniature of the higher and bigger alpine faces, this 6 pitch route  was generally IV  UİAA in difficulty and had a VI- UİAA crux on a slightly overhanging crack.