12 Ağustos 2011

ALADAĞLAR-CIMBAR KANYONU-‘ÜÇ SİLAHŞÖRLER’ ROTASI 2011

uc-silahsorler.jpg1ip.JPG3ip.JPGdogan-3ip.JPGtunc-dogan.JPG4ip-basi.JPG4ip.JPGtunc-3.JPGson-ip.JPGzirvedee1.JPG

Bu hafta, 9 ağustos 2011 tarihinde, Aladağlar’ın  Cımbar kanyonunda ‘Üç Silahşörler’ adındaki çok zorlu bir geleneksel rotayı, dostum Doğan Palut ile beraber tırmandık. 5 ip boyu ve  235 m uzunlukta,  geneli VII-,   maksimum VII+  derecelerde  bu geleneksel çok ipli tırmanışı arkadaşlarımız Mümin Karabaş, Nurettin Özcan ve Çağlar Bıldırcın 2006 yılında yapmışlardı ve rota o günden bu yana tekrar görmemişti. Bu rota, Aladağlar’ın ‘alpin alanlar dışındaki en zor çok ip boylu geleneksel tırmanışı’  niteliğindeydi (İtalyanların  batı duvarları vb.’de gerçekleştirdikleri  yeni çok ip boylu geleneksel tırmanışlar şu an bu klasmanda başı çekiyor).

Cımbar kanyonu çatalının tepesinde dikilen sarı duvarı bölen ve  gözönünde olduğu için dikkat çekiçi olan bu hat, dik ve etap etap çürük bir çatlak tırmanışı. Rota hem sportif- jimnastik tırmanış yeteneğine, hem de geleneksel tırmanış ve emniyet yöntemlerine mutlak  hakimiyeti gerektiren türden. 2006 tırmanışından sonra ilk tekrar niteliğindeki çıkışımızda,  rota çizgisini daha bütünleyici bir şekilde sonlandırdık. Rota üzerinde ilk ip boyundaki  bir sikke (ilk çıkıştan) ve bizim  son ip boyunda bıraktığımız bir telli takoz haricinde sabit emniyet noktası yok. Rota için büyük boy ara emniyet malzemesi kullanmak şart.  Genellemeye gidilirse, rotada ara emniyet ve istasyonlar için bol yer var ama tamamı güvenilir değil ve yerleştirme konumları zorlu; askı istasyonlarının konumu ise çok sıkışık ve şekilsiz. Bu rota için 60 metrelik tek ip kullanmak uygun, rota oldukça düz bir hat izliyor. Kayanın yapısından dolayı çürüklük mevcut ve zor etaplarda gevşek duran bazı iri bloklar hayati tehlike arz ediyor. Kaya çatlaklarındaki bitki ve toz- toprak birikimi ve yüzeydeki liken ve iğnecikler nedeniyle de sıkıntı yaşamak olağan. Velhasıl, şöyle:

1.ip: Zorlu bir baca ve çatlak hattı, ilk çıkıştaki iki ardarda 30’ar m, VI+’lık etabı tek bir etapla bağladık (çürüklüğe dikkat!) ve büyük setteki çürük kovuğa çıktık, VII-, 55 m. Burada 15 m. kadar setten sola geçerek, 2. ipin tabanına vardık.

2.ip: Önce sağa yükselen dar rampayı çıktık; kısa kolay bir bacanın ardından, dikleşen  beyazımsı sarı duvarı bölen sığ, zor çatlağı tırmandık ve askı istasyonu, VII-, 40 m.

3.ip: Zor çatlağın devamındaki negatifli ve çürük bloklu  etaplarla, ufak bir sırtçıkta askı istasyonuna vardık (çürük bloklara dikkat!), VII+ 35 m

4.ip: Hafif sola dimdik giden rampa/çatlak/açık köşe sistemini tırmanıp, bunun tepesindeki negatifi aşınca, üstteki slop tutuşlu  kayalar ve ağaçlar arasından sarı renkli köşe- çatlak sisteminin tabanına vardık; VII, 55 m. Bu etapta, negatifi aşınca sağa devam edilirse ilk çıkış hattının sonu olan setli kayalardan da platoya çıkılabiliyor.

5.ip: Önce çatlak, sonra off-width baca olarak devam eden zorlu yarı bacayı tepeye dek tırmandık, çürüklük ve ara emniyet eksikliği korkunç boyuttaydı. VII-, 45 m.

Toplam 6 saatte tırmandığımız rota, VII’li derecelerde hiç aman vermeden devamlılık arzetmesi nedeniyle yorucu. Kolları ve baldırları yakan bu rotaya şaka yollu ‘Yaniro’ denilebilirdi 🙂 Bu arada, güneş yazın rotaya  saat 13 civarında geliyor; gölgede (sabah) tırmanmak veya güneşli bir sonbahar günü çıkmak çok daha akıllıca olur.  En azından, tepede vardığınız geniş platodan  taa arkalara yürüyerek, inişi Cımbar’ın sağ koluna kolayca yapabiliyorsunuz..

İlk çıkışı yapan dostlarımızın cesaret ve becerisini çok takdir ettik. Berbat derecede zor ve bence çok riskli olan ip boylarını beceriklice, neredeyse efor harcamazmış gibi gözükerek (ve aslında insanüstü bir çaba ile, yılların emeğinin damıtımını sarfederek)  lider giden dostum Doğan’ı çok takdir ettim. Ve arkadan sırtta çanta ile gelmek, içine sıkışılması gereken bacalara sıkışamamak bana da çok çaba sarfettirdi. Ama bunu bekliyorduk zaten; birbirimize karşılıklı bir güvenimiz olmasaydı bu rotaya girmezdik sanırım.  Çok güzel, çok zorlu ve ‘gerçek’ bir tırmanış…..

‘UC SİLAHSORLER’, A HARD MULTİ PİTCH TRAD İN THE CİMBAR CANYON

This week, by 9th august 2011, we climbed a hard multi pitch traditional adventure route, ‘Uc Silahsorler’, in the Cimbar Canyon of the Aladag range, with my friend Dogan Palut. The route is 5 pitches, 235 m long and has a general difficulty of  VII-, with VII+ max. grade at crux pitch. Generally comprised of a crack / shallow chimney line bisecting a yellow vertical (and sometimes overhanging) face, the route is continously and homogenously steep and difficult. Some parts were quite dangerous due to  really rotten rock with shaky big blocks, and belays and runners were not the best we have seen.  The name meaning ‘Three Musketeers’, this route has had it’s first ascent in 2006 by our friends Mumin  Karabas, Nurettin Ozcan and Caglar Bildircin. We made the first repeat ascent, with a direct finish variation of  the line at the last pitches, adding a VII- grade offwidth  chimney /crack system.

Overall, a difficult and exposed, hard climb on limestone, and a good line on an obvious face.

Bu yazı yorumlara kapalı.