Tunç Fındık'ın Web Sitesine HOŞGELDİNİZ...

PAKİSTAN- KARAKURUM - BİAFO BUZULU İSİMSİZ ZİRVELER TIRMANIŞLARI

Biafo Buzulu'nda yürürken gözüken 5350 metrelik Peak Meteksan Sistem ve ardındaki 5450 metrelik Peak Balti Star.

50 gün süren Broad Peak tırmanışım Pakistan'ın başkenti İslamabad'da sona ermişti ve herkes artık memleketine dönüyordu. Gidecek son kişi olan Fernando Rubio Gonzales'i de Kolombiya'ya ayın 30'unda yolcu ettikten sonra, ben de 'İsimsiz Zirveler Tırmanışı'nı beraber yapacağımız arkadaşım Kürşat Avcı'yı beklemeye başladım, 31 temmuz gününün ilk saatlerinde Kürşat'ı havaalanından karşılayarak bir kez daha Karakorum Highway üzerinden Skardu'ya yöneldim. Artık gerçek bir Pakistan'lı olmuştum bu uzun yolu ikinci kez gitmek bile eğlenceli geliyordu. Kürşat ile had safhada geyik yaparak, Chilas üzerinden iki günde Skardu'ya varabildik. Bu arada, yol üzerinde El-Kaide'cilere ait olduğu söylenen bir kamptan da geçmişiz!

Bu kez amacımız, Pakistan'ın ikinci en uzun buzulu olan Biafo Buzulu üzerindeki 5000 metrelik hiç tırmanılmamış dağlarda çıkışlar yapıp bunlara isimler verirken, bir zirveye de bu tırmanışların sponsoru olan Meteksan Sistem'in ismini vermekti. Yanımızda, bize ana kampımız olacak olan Mango'ya kadar eşlik edecek Bakir Jamaal da vardı - Bakir Askole'li ve bölgeyi son derece iyi bilen bir köylü, bunun haricinde de çok arkadaş canlısı bir insan.

Skardu'dan Askole'ye olan185 kilometrelik berbat jip yolunu, artık tanıdık olan ve çalmazsa üzüldüğüm - zangırtısını aradığım Pakistan pop müzikleri eşliğinde, toz içinde aşarak bir kez daha cehennemin yeryüzündeki tasviri olan (!) Askole'ye vardık..

Askole'den 10 hamal ile iki gün yürüyerek, 63 km'lik Biafo Buzulu'nun üzerinden 3600 metredeki Mango kamp yerine ulaştık. Buradaki dağlar, 7000 ve 8000 metrelik dağlar gibi korkunç boyutlarda ve berbat derecede buzullu değilller, biraz daha küçük ve alpin tabiattalar. Kamp yeri yüksekliğinin görece az olması nedeniyle yeşil ve çiçekli, çevrede 5000 metre ve üzerinde o kadar çok zirve var ki.. Ana kampta Kürşat ve benim haricimizde rehber Bakir, aşcımız Ali ve yamağı olan genç Şükür var, günde 30 kişiye yemek çıkan Broad Peak ana kampına göre çok çok sakin bir yer yani! Hava da Broad Peak'a göre son derece iyi gidiyor, ama 7000 metre ve üzerindeki dağlar hala açık değiller - mesela 7800 küsur metrelik Masherbrum Dağı hemen her gün bulutlu ve kapalı.

İlk tırmanışı buzuldan gördüğümüz sivri piramit şekilli ve kayalık bir zirveye yapmayı kararlaştırdık.

Nihayet 6 ağustos sabahı kamp ve tırmanış yükü sırtımızda, yola çıkarak önce buzulun çeperindeki bir cangılı, sonra da derin, dibinden nehir akan bir bir kanyonu aştık ve 4300 metrede, adını Peak Meteksan Sistem koyacağımız dağın dibinde yüksek kampımızı attık. Sivri, kayalık dağların ve geniş buzulların arasında, o kadar unutulmuş ve yalnız bir yerdeyiz ki.. Ertesi sabah erkenden yola çıkarak birkaç km. uzunlukta, çatlaklı ama yatık bir buzulun üzerinden ipe girerek tırmandık ve uzun ve dik bir kaya - çarşak kulvarını tırmanarak iki dağı birleştiren bir buzul beline çıktık. 150-200 metrelik, zor olmayan ama boşluklu bir kaya tırmanışıyla, sivri piramidin zirvesine tırmanabildik... Yüksekliği 5350 metre olan bu zirveye PEAK METEKSAN SİSTEM adını verip doruğundaki kızıl-siyah renkli kayalıklara bir metal plaket çaktık Kürşat ile.

Buradan sonra bele geri inerek kuzeyimizde yeralan buzullu ve balkonlu bir zirveye gittik: 5450 metre yükseklikteki bu dağa da BALTİ STAR adını verdik. Adı sanı olmayan bu dağlara kimse tırmanmamıştı: tırmanmazdı da, çünkü Pakistan'a her gelen dağcı ünlü 6000 metre ve üzeri doruklara gidiyordu!

Zirvede Ogre ve Latok Grupları'nın, Masherbrum dağı'nın eşsiz şeklinin ve sayısız 5000 metrelik dağın manzaraları bizi büyülemişti. Burada olmak olağanüstüydü.. K2 dağı'nı görmeye çalıştıysak da beyhude, diğer zirvelerin ardına saklanmıştı.

Ertesi sabah faaliyetimizin ilk iki zirvesine tırmanmış olmanın neşesiyle ana kampımıza geri dönerken, dün üzerinden tırmandığımız adsız buzulu da ATATÜRK BUZULU olarak isimlendirdik. Atatürk, sana Baltoro veya Siachen buzulları gibi 60 - 70 kilometrelik buzullar daha bir yakışırdı ama onların ismi var..

Ana kampta Ali'nin muhteşem yemekleri ile boşalan depoları doldururken, Bakir'in dağkeçisi avlamak üzere yanında getirdiği kanundışı piyade tüfeği ile de bolca nişancılık yaparak mermi sıktık! Pakistanlı arkadaşımızı bu konuda etkilediğimizi kesinlikle söyleyebilirim. Atış talimi bittiğinde, kısa saçlarımızın da yardımıyla bizim asker olduğumuza inanmışlardı!

11 ağustos günü bir dizi tırmanış için Mango buzulu boyunca tırmanarak 4300 metrede yüksek kampımızı kurduk. Ertesi gün hafif bozuk, gri bir havada tırmanışa geçerek kampın hemen üzerinde yükselen 5200 metrelik dağa kuzeybatısından yaklaştık. İlk başlarda dik ve çarşaklı bir yürüyüşten ibaret olan çıkış, daha sonra dik ve sert bir kar/buz kulvarına, sonra da basit ama çürük ve son derece boşluklu bir kaya tırmanışına dönüştü. Biafo Buzulu ve Latok Dağının sivri zirvelerinin manzarasını gören bu kayalık zirveye, Aladağlar'da bir kazada kaybettiğimiz sevilen arkadaşımız Soner Ünsal'ın ardından PEAK SONER UNSAL adını vermeyi uygun bulduk. Bu bizim açımızdan gerçekten anlamlı bir andı..

Tırmanış devam ediyordu, uzun bir sırt geçişi ile ulaşılabilecek bir zirve önümüzdeydi: Büyücek bir asılı buzulun sırtından tırmanarak 5350 metrelik keskin bir dağın zirvesine ulaştık- her tarafta buzullar ve çatlaklar ayaklarımız altındaydı. Kürşat ile bu adsız dağa TURKİSH-PAKİSTANİ FRİENDSHİP PEAK adını yakıştırdık. Fotoğraf, video kamera çekimleri, manzara seyretmek filan derken gün ilerlemiş, hava da bozmak üzereydi. Aynı yoldan, Mango Bivak adıyla andığımız kampımıza indik.

Ertesi gün berbat bir yağmur altında ana kampa çekilirken, bize bahşedilen iyi hava süresini gerçekten verimli şekilde değerlendirdiğimizi biliyorduk!

Birkaç günlük kötü hava süresince dinlendikten sonra, 17 ağustos günü hamallar kampa geldi ve dağı terkederek Askole'ye yürüyüşe başladık. İnanılmaz geliyor ama ardarda iki ekspedisyonu devirmiştim, bu arada Kürşat ile dört tırmanış da yapmıştık. Tırmanışlarımız teknik seviye olarak çok yüksek olmasalar da güzel ve manzaralı, her tür tırmanış içeren ve kendi içinde herbiri birer ekspedisyon olan tırmanışlardı. 19 ağustos'da Skardu'ya geri indik ve havanın iyi gidip uçakla İslamabad'a dönmek isteğimiz kabul edilmiş gözüktü: ertesi sabah Pakistan Havayolları'na ait bir Boeing yolcu uçağı ile uçtuk. Eskilerde

Türkiye'de Ağrı Dağı'na tırmanmış olan Pakistan'lı bir dost sayesinde, uçağın pilot kabininden Nanga Parbat Dağı'nı seyredip pilotlarla sohbet ederek yolculuk edebildik.

Türkiye'ye döndüğüm gün takvimin sayfası 23 ağustos tarihini gösteriyordu..

NOT: Bu Pakistan seferini şu sıralar üzerinde çalıştığım 'Karakurum'da Seksen Gün' adlı kitabımda çok daha detaylı olarak anlatacağım. Bu yazıya ancak belli detayları sığdırabildim.