Elbrus Dağı'nda 4200 metreden çektiğim bu resimde, solda 4468 metrelik Dongusorun Dağı, sağda ise 4451 metrelik Nakratau Dağı gözükmektedir. Elbrus Dağı'na tırmanmak için ilk kez Kafkasya Dağlarına geldiğimiz 1996 yılından beri bu iki dağın traversini yapmak fikri Kürşat ile benim aklımızdaydı. Tırmandığımız rota, Nakratau ve Dongusorun'a sağ sırtlarından çıkmaktadır. Dağların resme bakan yamaçları kuzey yüzleridir ve Dongusorun'un ünlü 7 şekilli buzulu net olarak görülebilmektedir..

Cheget teleferik alanından, uzaklarda gözüken Dongusorun'a doğru yükselmeye başladık -otluk, çamurlu ve bazen de sık ormanlara giren bir rotayla 2500 metrelere çıktık.

İlk gün vardığımız 2600 metredeki otluk kamp yeri, her iki dağın da muhteşem kuzey yüzlerini seyretmemize izin veriyordu. Gece boyunca düşen kaya ve buzların homurtusunu dinledik..

İlk kampımızdan sonra vardığımız askeri sınır karakolunu ancak komutanın Balkar Türkü olması sebebiyle geçebildik. Tırmanacağımız dağlar tam olarak Rusya Federasyonu - Gürcistan sınırını teşkil ediyorlardı ve komutana 'sınır ihlali' yapmayacağımıza dair söz vererek ancak yakayı sıyırabilmiştik.. Burada, 3200 metrede berbat ve kayalık bir geçidi ağır çantalarla geçtikten sonra Gürcistan'a ait bir buzul üzerinde kamp yerimize tırmanırken görülüyoruz.

3500 metrede, Nakratau'nun batıya uzanan sırtları üzerinde şahane bir kamp yerinden Kafkas günbatımını seyrediyoruz..

4 ağustos sabahının ilk ışıklarıyla Nakratau kuzeybatı sırtına doğru yola çıktık.

Nakratau'nun neredeyse 2000 metrelik kuzey yüzünün boşluğuna nazır, sağlam granit üzerinde III+, IV derecelik kaya geçişleri yapıyoruz.. Rota son derece keyifli ve boşluklu bir tırmanış..

Rotayı bölen büyük bir slab kaya etabının üzerinden tırmanırken..

Rota üzerinde nedense çok rastladığımız bivak yerlerinden birinde neşeli bir mola anı.

Nakratau'nun batı sırtında 45-50 derece diklikte ve 300 metre kadar uzunlukta bir buz kulvarını çift buz kazması ile tırmandık ve bu etap ile zirveye ulaştık.

4451 metrelik Nakratau zirvesinde Kürşat ve Yılmaz. Resimde solda, Efecan'ın eli Yılmaz'a bir çikolata'nın yarısını uzatırken gözüküyor. Gerçekten de, abur-cubur stokumuz öyle azalmıştı ki herşeyi azar azar ve yetsin diye bitirmeden yemek durumunda kalmıştık..

Zirvede ben ve Efecan. Hava gittikçe sislenip bozuyordu ve hatta Dongusorun tamamen bulutlar içindeydi. Kısa bir an için traverse devam edip etmeme kararsızlığı yaşadık.

Nakratau'nun güney buz kulvarından geri geri, çift buz kazmasıyla iniş. Dongusorun'a geçebilecek yerlere ulaşana kadar bu şekilde 250 metre indik.

Buzula kadar indikten sonra uzun, çatlaklarla dolu bir kar yamacını tırmandık ve en sonunda Dongusorun Dağı'nın çürük kaya kuleleriyle kesilmiş kuzeybatı sırtına ulaştık. Burada hep III derecelik boşluklu kaya tırmanışlarıyla, kuleler arasında rota arayarak yükseldik. Bu resimde Efecan sırt üzerinde tırmanırken görülüyor.

Rotanın son etapları, dağın tepesini takke gibi kapatan buzulun üzerinden oldu. Kesif bir sis ve bulut içinde, uzaktan gelen gökgürültüsü seslerini dinleyerek Dongusorun'un 4468 metrelik zirvesine ulaşabildik. Tabii, tepede hiçbir manzara yoktu - bu resimde zirveye varan ayak izlerimizi ancak dönüşte sis biraz aralanınca çektim.

Yaptığımız traversi iki dağın da tabanından geriye, batıya doğru tekrar yaptık- geniş buzul platoları, derin uçurumlar, büyük buzul yarıkları, ardarda ip inişleri derken Nakratau batı yüzüne varıp kayada üç ip boyu inerek, sonra da geri geri, 300 metrelik dik bir buzul yamacını inerek kampa varmaya çalıştık. Bu resimde kaya üzerindeki ip iniş etaplarından birinin başında görülüyoruz -Yılmaz inerken ben bekliyorum. 300 metrelik son bir kayalık yamacı tırmanarak kampa vardığımızda gecenin körüydü ve 16 saattir tırmanıyorduk. Fakat, hep hayal ettiğimiz Nakratau-Dongusorun traversini yapmıştık!

Ertesi gün , Rusya topraklarına geri geçmek üzere girdiğimiz yüksek geçitte, ağır çantalarla uğraştırıcı bir kaya tırmanışı yapmak zorunda kaldık. Tabii ki burası gerçek bir geçit değil ,basit bir kaya kulvarıydı.

Kuzey Dongusorun buzulu'nun önlerinde, çayır çimene uzanmış keyif yaparken..

Benzin ocağımızı ısıttığımız ispirto bitince, çareyi Cheget teleferik istasyonunda satılan votkalardan almakta bulduk! Resimde ben, Kürşat ve Efecan yeni ısıtma sıvımızı kutlarken.. Ertesi gün Elbrus Dağı'na tırmanmak üzere yola çıktık.