29 Temmuz 2018

İTALYA-VAL CHİSONE ‘SPİGOLO GRİGİO’ ROTASI TIRMANIŞI

(Fotoğraflar: Tunç Fındık, Gilberto Merlante, Michal Saracen)

Yağmurlu Fransa’dan güneşli İtalya’ya geçtiğimiz  26 temmuz 2018 günü yol üzerindeki Val Chisone’de bir adet çok ip boylu rota çıktık. Val Chisone, Torino’ya bir saat uzakta yeşil bir dağlık arazi; Gilberto Torino’nun yerlisi olarak buraları çok iyi biliyor. Aracı  yol kenarında bir cafeye çekip giyindik ve birer soğuk biranın üzerine (gün fena sıcaktı) rota tabanına orman içinden yürümeye başladık. Granit duvarlarla kapalı bu ufacık boğazda bile 300m’lere varan birçok rota vardı; biz de öğlen vakti buranın klasiği olarak tanımlı ‘Spigolo Grigio’ yani ”Gri Köşe’ adlı rotaya girelim dedik (daha doğrusu, buranın eksperi olan Gilberto önerdi!)

İlk çıkışı F. Michelin ve R. Carignano tarafından  8 şubat 1981 tarihinde yapılan ‘Spigolo Grigio’ rotası, 180m ve 7 ip boyu uzunlukta, TD- alpin zorlukta, maksimum VI+ zorlukta bir tırmanış. Böylece, Dibona’nın tam ertesi günü tırmanışa devam! Yakıcı sıcak altında hazırlandık ve ilk ip boyu..

Rota harika gneiss kayada -ki bana yerlisi olduğum Ankara tırmanışını anımsattı; Sivrihisar, Karakaya, Hüseyingazi bu granit türünde taştandır.. Tırmanış harika bir köşenin çatlağında başladı, zor kısa etaplarla bir dizi köşe ve mükemmel baca-dihedral-dülfer tarzında etaplarla devam etti ve kilit etap olan bir duvarın tepesini kesen negatif ile yükseldi. Son kısımda dik, temiz bir slabı bölen ince el çatlağında hassas tırmanış ve  son ipte de köşeli sırtlardan zirveye varmıştık ki (zirve dediğim, metal bir haçın olduğu ormanlık tepelerin kıyısı!) uzaktan uzağa gök gürledi ve yağış gelir gibi oldu. Burada -metal haç sayesinde!- yıldırımla kebap olmak korkusu ile hızla toplandık ve yan taraftaki Via Ferrata ile (zincirler ve  demir tutamaklar) hızla kaçtık. Gerçi, yıldırım riski varken bu metal zincirlere tutunmak da biraz  enteresan bir risk içeriyordu. Tırmanış çok güzeldi ama hızlı bitti doğrusu, üç kişi üç saatte tırmanışı tamamladık. Şimdi, bulutlu gökler altında, soğuk birşeyler daha içmeyi haketmiştik artık.

Yorum olarak; mükemmel kalitede gneiss kayada, daimi atletik tırmanış sunan, asla korkunç zorlaşmayan (max VI+/VII- derece),  her ipte farklı tırmanış  stilleri veren (yüzey, çatlak, köşe, negatif, dülfer, dihedral, slab..) boşluklu bir rota. İstasyonlar tamamen boltlu, rota bulma sıkıntısı yok,  ara emniyet olarak arada boltlu, bazen de geleneksel malzeme kullanılıyor.

Böylece, ardarda günlerde değişik yerlerde kireçtaşı, granit ve gneiss kayalarında tırmanmış olduk. Şimdi sıra trad (geleneksel) ile ünlü Val Orco’nun şahane granit duvarlarını tatmaya gelmişti!

 

 

 

 

Bu yazı yorumlara kapalı.