29 Temmuz 2018

İTALYA-VAL ORCO ‘NAUTILUS’ TIRMANIŞ ROTASI

(Fotoğraflar: Tunç Fındık, Gilberto Merlante, Michal Saracen)

Ve ‘kaya turnemiz’de son tırmanış günümüzde, Gilberto ve Michal ile Torino’dan bir saat uzaklıktaki Gran Paradiso milli parkı sınırlarındaki Val Orco’da çok ip boylu bir kaya tırmanış rotası çıktık. Val Orco, muhteşem granitte  trad, yani geleneksel tırmanışıyla ünlü bir tırmanış bahçesi. Aslında ‘bahçe’ tanımı  için biraz büyük, 300m’lere varan duvarlar var burada ve ‘Küçük Yosemite’ olarak anılıyor, tırmanışın sözkonusu ABD-California tırmanış bölgesine benzerliği nedeniyle. Çok orijinal bir tırmanış alanı, çünkü bazı çatlak-baca rotalarında sadece kafamdan büyük friend tıkaçları ile emniyet almak mümkün.  Uzun lafın kısası, bu günde sadece geleneksel malzeme kullanılan  mükemmel granit çatlaklarda tırmanmak mutluluğuna eriştik.

Geceyi geçirdiğimiz  Noasca  köyünden araçla 10 dakika mesafedeki ‘Sargent’ adlı sektöre gittik (bu arada Yosemite’deki ‘El Capitan -yani yüzbaşı!- duvarının  adına latife olarak burada da ‘Sargent, yani çavuş, ve ‘Caporal’, yani onbaşı  adlı sektörler var:-)  Bugünkü  müstakbel rotamız, Gilberto’nun önceden bildiği ‘Nautilus’ adlı, burada klasik staüsünde olan  geleneksel çok ipli rota. İlk çıkışı 1982 yılında A. Giorda, R.Perruca ve M. Oliengo tarafından yapılan  bu hat, çok sağlam, temiz granit duvarların negatiflerini bölen dikey çatlaklarda tırmanış içeriyor ve  TD- alpin derecede, 115m ve 4 ip boyu uzunlukta, maksimum VII- derece zorlukta.

Bugünlerde tüm Alplere hakim olan yıldırımlı havaya yakalanmamak için  daha sabah  gölgesi varken ıslak, çamurlu orman patikasına girdik ve nemli havada (dün fena yağış varmış burada) yarım saat trek ile rotanın tabanına çıktık. Tipik granit çatlak ve kabuklar, dev plakalar ile  harika dokuya sahip bir taş yapısı var.. İlk ip boyuna Gilberto  giriyor, oldukça zor bir kabuk çatlak ile tepedeki sete çıkıyor. İp boyları genelde zor ve kısa etaplar halinde. Ardından ben bir açık kitap-dihedralı lider gidip, çok zor gözüken bir negatif köşe çatlağın altına askı istasyonu kurdum. Bu arada, tüm istasyonlar mükemmelen boltlanmış.. Gil üçüncü ve kilit ip boyunu tırmandı; VII-  derece gibi, negatif bir köşe çatlak.. Ancak ‘bomba gibi’ sağlam friend alan bir çatlak tabi. Ancak bu  kilit etabın zor yerlerinde ıslaklık ve nem olması  çok iyi değildi. 1982 ilk çıkışı soldaki çok geniş, emniyeti kıt bacayı çıkmış; bugünlerdeki ‘modern’ kilit ise bu köşe-çatlak. Kilit etabı Michal ile beraber adeta  ‘anırarak’ çıktık; anırtı sebebi sırtımızdaki su ve ayakkabı dolu ağır çantalardı elbette. Görece kolay, son bir kulvar-duvar etabı ile tepedeki geniş ormanlık, topraklı sete vardık. Bu setten sonra rota, seçenek olarak yukarı devam eden duvarlara gidebiliyor; ancak gün ortasıydı ve arşa yükselen kümülonimbus bulutları  ve uzaktan uzağa yıldırım homurtuları inmek gerektiğini  söylüyordu. Solda dev bir negatiften boşluğa döne döne iple inerek ormanın ıslak zeminine vardık..

Bu acayip ve zor yerde Gilberto çok zor bir tek ip boyu çatlak daha çıktı; ben de VI derece civarında yarım ip boyu uzunlukta (adını bilmediğim) yay şekilli mükemmel bir geleneksel çatlak daha çıktım. Ardından  yaklaşan gökgürültüsü eşliğinde günü kapatarak ekspresso’ya doğru yola çıktık.

Artık bir haftadır hergün farklı yerde, farklı kayada tırmanıyorduk ve biraz da dinlenme gerekiyordu, zaten eve dönme zamanı da gelmişti. Şimdi sırada başka tırmanışlar var!

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu yazı yorumlara kapalı.